De Cathedral of Hope in het kort:

Nieuw soort kerk

Geen Clerus

Bij de Cathedral of Hope is er geen clerus, dus geen dominee, priester of oudste die leiding geeft. Organisatorisch is er een directeur en een penningmeester maar theologisch wordt er geen leiding gegeven. We baseren ons daarbij op de bijbeltekst (Matteüs 23:8) waarin Jezus zegt:

”Jullie moeten je niet rabbi laten noemen, want jullie hebben maar één meester, en jullie zijn elkaars broeders en zusters.”. Met één Meester verwijst Jezus naar zichzelf. We geloven dat Jezus ons door de Heilige Geest leiding kan geven, ieder persoonlijk en de gemeenschap als geheel. Door met elkaar in gesprek te gaan kunnen we steeds opnieuw onze ogen en oren openen voor de leiding van Gods Geest.

Hoewel Onze Waarden van de Amerikaanse Cathedral of Hope hebben staan we niet onder een bepaalde denominatie. We zijn noch protestant noch katholiek of evangelisch maar een onafhankelijke gemeenschap. Iedereen die zich door Jezus van Nazareth wil laten inspireren is welkom. De bijeenkomsten bevatten onderdelen uit de brede en lange christelijke traditie en daarnaast zijn we continu aan het kijken naar de ontwikkelingen om ons heen. We zien het als onze opdracht om mee te werken aan de verzoening van de mensen familie. We willen ons niet alleen inzetten voor de verzoening van christenen onder elkaar maar voor alle mensen. 

Oecumenisch

De kerk lijkt vaak belangrijker te zijn geworden dan het geloof waarvoor ze ooit bedoelt was om te dienen. Tradities kunnen een zuivere boodschap vertroebelen, het uitoefenen van een functie binnen de kerk creëert soms het beeld dat je dan dichter bij God staat en de kerk lijkt een verplicht onderdeel binnen een geloofsleven te zijn. De Cathedral of Hope wil een organisatie worden die mogelijkheden biedt om zelf op zoek te gaan en met elkaar in gesprek te raken. Mensen kunnen op zoek gaan naar de eigen theologie waarbij we vertrouwen dat God tot ieder mens spreekt.  

Progressief

Door onszelf progressief te noemen, zeggen we christenen te zijn die:

1. Een toenadering tot God hebben gevonden door het leven en onderricht van Jezus;

2. Het geloof van anderen mensen herkennen die een andere  weg tot Gods’ koninkrijk hebben, en herkennen dat hun weg waar is voor hen net zoals de onze waar is voor ons;

3. Begrijpen dat het delen van brood en wijn in Jezus’ naam een vertegenwoordiging is van Gods’ oeroude visie van het feest voor de gehele mensheid;

4. Alle mensen uitnodigen om mee te doen in onze gemeenschap en met eerbied te leven zonder er op te staan dat ze net zoals ons worden om geaccepteerd te worden (insluiten maar niet beperkt tot) :

                                                         - gelovigen en agnostici,

                                                         - traditionele christenen en bevragende sceptici,

                                                         - vrouwen en mannen,

                                                         - diegene van allerlei seksuele oriëntatie en gender identiteit,

                                                         - diegene van allerlei rassen en culturen,

                                                         - diegene van allerlei klasse en  talenten,

                                                         - diegene die hopen op een betere wereld en diegene die alle hoop verloren hebben;

5. Weet dan dit, zoals wij ons naar elkaar en andere mensen gedragen is ten volle een uitdrukking van wat wij geloven;

6. Hecht meer waarde aan de zoektocht naar begrip dan die van de dogmatische zekerheid -meer waarde in het afvragen dan in onvoorwaardelijkheden;

7. We vormen onszelf binnen gemeentes die zich toewijden aan het uitrusten van elkaar om het werk te doen waartoe wij geroepen zijn, streven naar vrede en gerechtigheid onder alle mensen, het beschermen en herstellen van heel Gods’ schepping en hoop brengen bij degene die Jezus de minste onder zijn zussen en broers noemde, en

8. Erkennen dat volgeling van Jezus zijn kostbaar is, als gevolg heeft dat we onzelfzuchtig liefhebben, ons nauwlettend verzetten tegen het kwaad, en het afzweren van privileges.

Leer meer over Onze Waarden:

Missie

Een Missie is een filosofische waardering of verklaring die antwoordt geeft aan de reden waarom de organisatie bestaat. Een missie moet resultaat gericht zijn, een omschrijving van wat bereikt zal worden. Het dient beknopt te zijn en makkelijk om te onthouden. Er moet een actief werkwoord in zitten en geen vorm van “zullen”. Voor een kerk betekent dit dat het de gemeente boven zichzelf moet doen uitstijgen en voortkomt uit een passie om God te volgen.

De Missie van de Cathedral of Hope is
het terugwinnen van het Christendom als een geloof van
buitensporige genade,
radicale insluiting en
aanhoudende medeleven.

De Visie schetst een ideaalbeeld van de toekomst van de organisatie. Het is de kerk die we streven te zullen zijn. Hoewel het de redenen en doelstellingen van de organisatie reflecteert, en de ideale staat die de organisatie bereiken wilt, is het niet hetzelfde als de Missie of de Kern-Waarden van de kerk. Toch wordt het het beste verwoord als we duidelijk zijn over onze missie en kernwaarden.     

   De Visie van de Cathedral of Hope is  een gemeenschap van

  hoop te zijn Gods inclusieve liefde prijzende,

de obstakels naar het geloof verwijderend,

en  alle mensen in staat stelt in genade  

  te groeien naar heelheid

Visie

Wij  zijn een Kathedraal.
Onze gemeenschap heeft spirituele centra nodig om zich op te kunnen richten voor begeleiding, hulpbronnen en inspiratie. We zijn geroepen om een grote stedelijke kerk te zijn die extra hulpmiddelen heeft om te delen met mensen in het platteland. We reiken ons uit tot lesbiennes, homo’s en andere buitengesloten mensen.

Onze prioriteiten zijn Verstillen & Vieren.
Wij zijn een kerkgemeenschap die groot genoeg is om de wereld te veranderen maar klein genoeg om te zorgen voor een individu. Onze missie zal niet volvoert zijn totdat elke persoon die zich voelt uitgesloten van de familie van God een tegengif voor deze giftige leugen ontvangen heeft. Terwijl er voor deze dienst gezorgd wordt, moeten we er ook zeker van zijn dat er voor elk van onze leden gezorgd wordt.

Wij zijn een ruimdenkende Christelijke Kerk.
Daarmee bedoelen we dat we graag bereid zijn de traditionele ruimdenkende waarden te omarmen zoals het helpen en opkomen voor de armen, waarde hechten aan het milieu en als zondig herkennen van onderdrukkende houdingen zoals seksisme, leeftijdsdiscriminatie, racisme en homofobie.

Zorgen voor zij die lijden of in nood zijn is de voornaamste uiting van wat het betekent om een discipel van Jezus Christus te zijn.
Zorgen voor anderen is de kern van wie we zijn. Het weerhoudt ons ervan om alleen maar met onszelf bezig te zijn. Het is de tegengif voor de ziekmakende effecten van het materialisme dat onze samenleving verteert. In een gebroken en uitzichtloze wereld is Viering essentieel voor het welzijn. Mensen moeten vieren om de hoop in leven te houden. In een tijd met AIDS, is er niets schadelijker dan hopeloosheid.

Wij geloven dat Gods´ wil voor ons gezondheid, heelheid en heiligheid is.
Te groeien naar het vervullen van Zijn wil is onze verantwoordelijkheid als discipelen, en anderen te helpen groeien naar heelheid is een uiting van christelijke zorg. Verlossing is voor ons een Heilige uiting van bevrijdende liefde voor elk deel van ons leven.

We streven ernaar elk lid in staat te stellen dienaar te zijn.  
We geloven dat elk lid een gave heeft. De rol van de medewerkers en staf is mensen uitrusten voor bediening. Er is geen clerus maar mensen van de organisatie bedienen, zij zijn niet DE dienaars. Al Gods´ mensen zijn dienaars.

We zijn allemaal makers, geen gebruikers, van het geloof.

Een paradigma is een voorbeeld, een model of “wereldbeeld” gebaseerd op onze Visie, Missie en Kern Waarden die definieert hoe we denken en handelen en de dingen zien en doen. De Cathedral of Hope onderschrijft  zes paradigma’s:

De Kern Waarden van een organisatie geven vier tot zeven waarden weer, dat wil zeggen, kwaliteiten die ons vertellen hoe we aan de slag gaan met onze missie. Deze waarden reflecteren hoe er gehandeld wordt of dient te worden in onze kerk.  

In de Cathedral of Hope, is elk lid een vertegenwoordiger van de kerk. Wij geloven dat we hier zijn om te dienen, niet om gediend te worden.  Tot dat doel hebben we vijf kern-waarden aangenomen.

De Kern Waarden van de Cathedral of Hope zijn Medeleven,

Insluiting, Bevrijding , Hoop en Geloof in Jezus.

Wij zijn mensen van Medeleven.

Wij zijn dienaars  die uitdrukking geven van de concrete liefde van een redder die eten gaf aan de hongerige,

genezing aan de lijdende, en ons in ongezouten woorden vertelde

dat wat wij met de minste doen, doen we met hem.

Wij zijn mensen van Insluiting.

Dit is een waarde waar Jezus zich aan hield. Wij geloven dat Jezus kwam om in te sluiten,

en niet om uit te sluiten. Wij zijn allemaal welkom rond de tafel van God.

Wij zijn mensen van Bevrijding.

Wij zoeken de confrontatie op met onderdrukking, in het bijzonder de onderdrukking

van homoseksuele mensen. Door de belichaming van genade te zijn dragen we bevrijding uit

totdat iedereen vrijgemaakt is.

Wij zijn mensen van Hoop.

Wij zijn mensen die vervult zijn van vreugde en niet aflatende optimisme omdat we

geloven dat God goed is. Met God zijn alle dingen mogelijk.  God kan ons gebruiken om de wereld te transformeren.

Wij zijn mensen van Jezus.

Wij geloven dat Jezus de belichaming van Gods’ genade was. Jezus was de ultieme ruimdenker,

die zich verzette tegen de status quo van onderdrukking en ons de weg liet zien van het overvloedige leven dat God voor alle mensen voorbestemd heeft.

We geloven bij de Cathedral of Hope niet alleen dat taal bedoelt is om de werkelijkheid te omschrijven maar ook om haar te vormen. Om die reden proberen we weloverwogen woorden te vinden voor het omschrijven van onze realiteit. Dan kan nog wel eens moeilijk zijn als je je beseft dat de meeste van ons zich niet realiseren dat ze met hun woordkeuze anderen kunnen kwetsen.  Het gaat dan dus niet alleen om racistisch gebrabbel of lasterlijke toespraken. Het slaat veelal op geliefde uitdrukkingen en andere gedeelten uit onze spirituele vorming. Zo zijn bijvoorbeeld velen van ons opgegroeid met het zingen van oude kerkliederen zoals: ”O Heer die onze Vader zijt”.

Het probleem van sommige kerkgezangen van onze spiritualiteit en onze jeugd is dat zij vandaag de dag niet langer toepasselijk voor ons zijn net zo min als de racistische geluiden van de Ku Klux Klan of de homofobische retoriek van de morele meerderheid dat zijn. Zij zijn onacceptabel omdat het gebruik van exclusieve taal een zonde is. Seksisme is net zo slecht als bevooroordeeldheid of racisme, klasisme of leeftijdsdiscriminatie.

Zij zijn onacceptabel omdat deze liederen zo’n beetje de helft van de wereld buiten sluiten. Vrouwen zullen nooit ‘mannen van God’ zijn en zouden zich niet minderwaardig moeten voelen omdat ze dat niet zijn. Seksistisch taalgebruik in liederen of gebeden of enig ander deel van de liturgie is onacceptabel omdat het iets over God zegt dat niet waar is en onbijbels is. God is geen “man”. Dat is duidelijk, maar God is dus ook niet exclusief mannelijk te noemen. De Bijbel staat vol met vrouwelijke beeldspraak over God maar deze zijn bijna volledig genegeerd. Door alleen maar te spreken over een mannelijk God missen we de God van de Hebreeën en van Jezus.

Exclusief taalgebruik is mede onacceptabel omdat het iets zegt over ons als persoon wat niet waar is. Seksisme sluit ons af van onze vrouwelijke kant alsof het zwak en inferieur zou zijn. Dit is een blokkade naar een emotionele en spirituele intergratie en heelheid. De psycholoog Carl Jung schreef uitgebreid over de “beiden” van het menselijk wezen. Hij wedijverde ervoor dat hoe meer een persoon zich bewust was en beide zijden van diens wezen geïntegreerd had, hoe meer emotioneel gezond ze zouden zijn. Je kan misschien zelfs zeggen dat hoe meer we in staat zijn onze beiden delen in onszelf te integreren, hoe dichter we het beeld benaderen van God waarnaar wij geschapen zijn. 

Je weet misschien nog dat in Genesis ons wordt verteld dat God tot het scheppen van mensen komt in een meervoudige taal:” Laat Ons mensen maken naar ons beeld...man en vrouw schiep Hij hen.” Uit dit gedeelte wordt duidelijk dat zowel het mannelijke als het vrouwelijke deel waren van Gods’ beeld en gelijkenis. Als we beide in onszelf integreren komen we dichter bij het beeld en gelijkenis van Gods oorspronkelijke bedoeling.  

Inclusief taalgebruik is niet simpelweg een kwestie van geslacht en het is niet alleen maar een vrouwen kwestie. De kwestie is zonde en de daaruit voortvloeiende gebrokenheid. We moeten ons bewust blijven dat taalgebruik niet de zonde pleegt van mensen uitsluiten, God onjuist weergeven en ons innerlijke vervreemding vergroten.

Het kostbare van de Cathedral of Hope is dat we ernaar streven een werkelijk inclusieve kerk te zijn. Wij geloven dat God de wereld zo liefhad en we proberen dit geloof op allerlei manieren consequent uit te dragen. 

Sekse exclusief taalgebruik, evenals racistisch taalgebruik, verarmt ons allemaal. Al waren alle leden van de Cathedral of Hope man dan nog zouden we inclusieve taal gebruiken en wel om de volgende redenen: Het evangelie van Jezus Christus is inclusief. Dat is werkelijk de essentie waar het om draait. Onze vrouwelijke kant is net zo goddelijk (aan God gewijd) als onze mannelijke kant. God is historisch, theologisch en vanuit de ervaring zowel mannelijk als vrouwelijk en we laten ons niet van deze heelheid van God beroven. Mensen met onze woorden verbannen of insinueren dat zij inferieur zijn is een zonde en onchristelijk. 

Ons standpunt over inclusieve taal is geen reactie op druk of op een beperking. Eigenlijk is het positieve uitbreiding, expansie. 

We breiden de manier waarop we over God spreken uit en hopen dat we daarmee ook onze ervaring van God uit zullen breiden. Net zo goed breiden we ons taalgebruik over onszelf uit om daarmee nog vollediger open te staan voor de bevrijding die door Gods’ inclusieve liefde gegeven is.

Door deze handelwijze te volgen zijn wij als kerk beter in staat mensen binnen te brengen in plaats van ze uit te bannen. We zullen nooit uitsluitend mannelijke of vrouwelijke terminologie gebruiken wanneer we het over mensen hebben. Als we het over mensen in het algemeen hebben zeggen we niet mannen, broeders of broederschap, etc. En voor hetzelfde geldt dat we niet het geslacht van iemand kunnen weten op basis van stereotypering (b.v. broeders zijn niet altijd “hij” en zusters niet altijd “zij”). 

Het is ons doel om altijd een evenwichtig beeld van God uit te dragen. Ja, God is onze Vader maar God is ook onze Moeder die ons in de schepping bracht en ons nog steeds koestert (Jesaja 42:14,46:3-4,49:15). Al eeuwen lang hebben we naar God verwezen in uitsluitend mannelijke terminologie. We moeten buitengewone moeite doen om niet dat beeld te versterken dat zo sterk is dat het onze ervaring van God helemaal scheef heeft getrokken. Als we verwijzen naar God in mannelijke termen dan moeten we even zo bereid zijn om over Gods’ vrouwelijkheid te spreken. Het zal waarschijnlijk meer helpen om zoveel mogelijk elke antropomorfe (menselijke) verwijzing naar God te vermijden.     

Historisch gezien was Jezus biologisch een man maar de preëxistentieële en Wederopgestane staat boven enig menselijk etikettering zoals geslacht. Zoveel als mogelijk zoeken we naar inclusieve taal om te gebruiken in onze gesprekken, in de liederen die we zingen, in onze liturgie en in alle publicaties. Het is ons integere doel om te leven naar de waarheid dat het Evangelie alle mensen insluit. God is noch man noch vrouw. Als we over Jezus spreken moeten we ons bewust zijn dat er een verschil is tussen de mens Jezus en de goddelijke Christus. Wederom is, net zoals iedere persoon zowel mannelijk als vrouwelijk is, ook Jezus de belichaming van alles wat menselijk is.     

Ons taalgebruik zou ons geloof op een positieve manier moeten weergeven zodat een ieder mag geloven dat Gods’ liefde hen als gelijken insluit. Op dit punt moeten we integer zijn. Inclusief taalgebruik is niet alleen een kwestie dat over het geslacht gaat. In een veel gezongen Opwekkingslied (8) staat  “They will know we are christians by our love.” Op een dag vroeg een lid van de gemeente of we niet één van de verzen konden veranderen waar staat “We will walk with each other; we will walk hand in  hand...” Dit lid was namelijk quadripleeg en kon niet met ons lopen al wilde hij maar al te graag met ons “gaan”. We wilden deze woorden met alle liefde veranderen omdat we menen wat er gezegd wordt met “They will know we are Christians by our love.”

Inclusiviteit is voor velen van ons nieuw en het duurt even voordat oude patronen veranderen. Maar we proberen het en we zijn dankbaar voor uw geduld gedurende onze groei naar meer begrip van God en onszelf. Soms is groei gênant of zelfs pijnlijk. God leidt onze kerk voort naar nieuwe weiden die soms nog wat ruig zijn. God leidt ons voorwaarts in liefde en samen maken we het tot het beloofde land waar wij  ALLEN gelijkwaardig zijn inbegrepen.

Boven al het andere, laten we deze woorden uit een oud lied wat zo nu en dan gezongen wordt onthouden, “Voorbij de heilige woorden zoeken wij U Heer”.

© 2008-2010 Cathedral of Hope®